indien dan het zout zijn kracht verloor...

regels en beperkingen voor personen uitgekozen tot een functiebekleding in de uitvoering van taken welke behoren tot één der verplichtingen voor de Staat der Nederlanden indien er een erkende behoefte is ten aanzien van de voor ons volk kenmerkende cultuur waarvan de overheid graag zou zien dat in deze behoefte wordt voorzien volgens een bij wet geregelde betrekking tussen de daartoe te benoemen persoon in ambtelijke functie gesteld nadat er  met een daartoe volgens de Nederlandse wetgeving naar zijn recht en in legitieme overdracht bevestigde aanvaarding van de bedoelde functie alsmede een door een eed bevestigde ambtsaanvaarding van de daartoe uitgekozen persoon heeft plaatsgevonden met dien verstande dat ik hierbij de aantekening maak dat de overheid de plicht heeft de wet te handhaven welke voorschrijft dat er binnen het rechtsgebied van de Staat der Nederlanden en naar de wetsbevoegdheid toe te kennen aan de vertegenwoordigers van het volk in deze toezicht uit te oefenen op handhaving van de wetten afgeleide omstandigheden geen sprake mag zijn van onvrijwillige arbeid in persoonlijke ondergeschiktheid van de betrokkene aan het eigen belang van de koning bij het handhaven van het staatsgezag  waartoe deze geacht wordt volgens een niet eens om bevestiging gevraagde instemming met de arbeidsituatie vermeend rechtmatige overeenkomst met de willekeur van het staatshoofd van dit Koninkrijk zonder enige bevoegdheid van de man in deze ons land of inwoners van dit land de wet te stellen dat zij de koning die dit land zich in onwetmatigheid van bevestiging heeft verkozen boven de wettige opvolger in het kroon- en troonrecht van het Koninkrijk der Nederlanden welke voor een persoon van koninklijke bloede hoger dan in afkomstigheid van het Prinselijk-grafelijk huis van Oranje Nassau was bepaald en reeds bij wet bekrachtigd waarmee het recht van de Staat der Nederlanden op het aanvragen van de vervulling van zijn bestemming in het kader van de taken en functies van de Overheid in dit Koninkrijk der Nederlanden en in relatie tot de Kroon in een koninklijke functie van ambtelijke betrekking tot een koninkrijk dat niet bestaat de instemming met de gang van zaken en involge alle verkeerde redeneringen hiervan het gevolg zijnde verziektheid van mijn persoonlijk welbevinden dit alles tesamen overwegende besluit ik

Clemens Maria Michael Buur geboren te Haarlem 21 mei 1949  - David der Kerken

dat in mij koninklijke waardigheid het recht is toegekend elke wetmatigheid in vermeende overweging te ontkennen de situatie van mijn persoon dat deze het recht van de Staat der Nederlanden bij zijn vertegenwoordigende aanwezigheid afwijst naar de wijze van uitoefening van zijn in eigenlijke zin bedoelde taak op die wijze eveneens van ondergeschiktheid welke altijd in stilwijgende overeenkomst als leidende in het principe van mijn persoon bekend door mij altijd werd aanvaard en ik nu al deze rechten en toegekende wettelijke toevoegingen niet geacht wordt te erkennen zolang de situatie voortduurt dat met mijn persoon geen mondelinge overeenkomst gedaan tussen mij en een  officiële vertegenwoordiging van de overheid tenminste uit twee personen bestaande is aangegaan -

beloofd: dat Hij zich ons herinnerde - alvast openbaar gemaakt zodat jullie het hele proces van schrijven, corrigeren en publiceren kunnen volgen

balkon in Verona -
14e eeuw -
4two-gentlemen

onze wereld en de tijd waarin wij nu terecht gekomen zijn zien er zodanig uit als hij die ons verliet wel heeft bedoeld maar die hij niet met ons samen heeft willen betreden omdat onze thans tot de mogelijkheid een gemeenschappelijk wereldbeeld te delen uitgegroeide vorm van psychologische structuur - de mentaliteit -  zoals deze bij allen als in de kern aanwezig wordt verondersteld als door deze die ons is voorgegaan gevormd en die nu eerder nog te betitelen is als dit gezamenlijk verworven zelfbewustzijn dat ons staat te delen in die nieuwe tijd - een uitzonderlijk moment in de wereldgeschiedenis dat natuurlijk niet in één keer plaats vindt maar waarvan het geschieden ongemerkt en langzaam werd opgebouwd tot die gelijkheid van het tijdsbesef in een voor iedereen gelijke tijdswaardering en zo opgemerkt dat deze gebeurtenis die deze introductie van de universele gemeenschappelijkheid in denken, doen en beleven  - een altijd min of meer bewust beleefd 'moment personel' als uitdrukking van het individuele karakter van de waarneming wordt daarmee verrijkt met het sociale aspect waarnaar reeds lang werd uitgezien - met zich mee brengt hetgeen ook mogelijk is geworden toen de bladzijde van het grote boek der wereldgeschiedenis voor alle werelden en voor iedereen tegelijkertijd werd omgeslagen ||_|| 

duinlandschap

- zeiden wij niet jaren geleden reeds tot elkaar dat de mensen steeds dichter naar elkaar toegroeiden en dat de wereld steeds kleiner werd zonder toen duidelijk betekenis te kunnen geven aan onze woorden?

 - als ik van mijzelf uitga kan ik mij uit die tijd herinneren dat deze gedachte nooit uit mijn mond werd vernomen maar wél dat deze dingen door mij werden verstaan als een toekomstverwachting die ik helemaal niet zo rooskleurig vond  - en daarom ging ik eens nadenken over de betekenis van die woorden die te maken hadden met een nieuw wereldbeeld waar ik over na moest denken maar toen niet erg goed uitkwam 
- Cfr.: boek Exodus: ..Ik ben..  

- voor een Perzisch intermezzo: 
als ik de kleur orange opneem van het palet en toebreng in de post of anderszins in beeld stel dan ga ik ervan uit dat ik in persoon wat het de keuze voor deze spectraalkleur aangaat ook vrij geacht wordt om zo'n keuze die ik nooit lichtvaardig onderneem te maken - inderdaad, een keuze maak je, je stem uitbrengen doe je en indien je tot een ambt gekozen wordt dan moet je die keuze van de mensen die naar jou hebben uitgezien aanvaarden - n.b.: voor een juist inzicht met betrekking tot de effectuering van bestaande gewoonten op het gebied van ambtsaanvaarding verwijst de existentiefilosofie naar reeds beschikbaar gedachtengoed - om daarin te kiezen waar mensen hun geloof in beleven is dan niet meer beperkt tot het moment personel waarover ik eerder sprak - omdat het aanwenden van deze bijzondere tint om mijn woorden kleur te geven - ik heb deze gemeenschappelijke toewending tot een gevoelsmatig welbestemd gegeven uit onze vaderlandse geschiedenis bekend vertaald tot haar teken: l'Oriflamme - elders en in een andere tijd zal het teken ons nog eenmaal verkondigd worden - (tekst zonder annotaties) - 
💂😕😮😣😏😇😇😔😴😭😐😉💂💕💙💙😀👷💤😉😑😥😳😟😌 

als zinnebeeldig object op dit moment van de
geschiedenis wellicht heel niet slecht gekozen:
het wonderlijke verzendpakket

ik wil inhoudelijk de berichtgeving dragelijker maken - gun ons de tijd!

 

the secret garden

     Thanks to the Lord I came upon a page describing work and life of Alexander Pope about I recently wrote he has been a nineteenth century poet which I thought he is - you see: also with me this 'thought' which is that much denying the reality of the present that this word for that kind of opinion making became too annoying to be endured - but lets see this point from the bright side: this is the reason there have always been poets to give a right idea of reality and there will always be - as for my own sake I have found two lines explaining me something about my style I didn't see well about for all my life till this two gems I had discovered - it was allowed to copy them and here you are:

True wit is nature to advantage dressed,
Which oft was thought, but ne’er so well expressed.
early 18th century - Alexander Pope

in another view

Juist toen ik begon te denken dat ik aan het einde van een lang verhaal gekomen was viel mijn oog vanwege een interventie zonder specifiek doel op een handzaam artikel in the New Yorker over mijn moeder en haar bende scammers dat voldoende aan inhoud en structuur te bieden heeft om het leven weer dragelijk te maken op de zondagmorgen en de dreigende 'chaumage' - een onvertaalbaar woord dat alleen in de woorden 'contre le chaumage' voor het licht der sociale geschiedenis verschijnen wil - het hoofd te bieden ||

- 'de aandacht' - engels: 'your attention' - vormt een maatschappelijk fenomeen waarmee wij in constructieve zin verder kunnen - het bekende adagium 'andere wegen inslaan' heeft daarmee nog geen andere structuur aangenomen van voorzienbaar blijvende aard en het zij ook verre van mij daarom te vragen of ernaar te zoeken in persoonlijke zin, eerder lijkt het op zijn plaats dit adagium te verbinden met zaken die wél belangwekkend worden geacht in die persoonlijke zin die elke mens eigen is ||

n.b. het is misschien niet verkeerd te beseffen dat je als een belangrijk man wordt geacht door velen maar voor één ander dan jij bent een dierbaar mens te zijn is een ervaring die 1000 malen mooier is 

- nieuws: de als goed bevonden mens heeft zichzelf weer hervonden en voelt zich daarmee als herboren - nu zal ik verder onder de stervelingen kunnen leven,  zo spreekt hij moedig voor zich heen, de wereld is zo slecht nog niet en wie of wat mijn wereld uitmaakt dat zal ik verder ook wel kunnen inzien zonder me daar veel  zorgen over te hoeven (sic) maken 

- voor het verlichtende grapje: gisteren in de namiddag kreeg ik het visioen dat de hele Regionale Instelling voor Beschermd Wonen waar mijn allervriendelijkste bij tijd en wijle meest vijandige huisgenoot David bij verblijf houdt alle trappen van de portico ophoste en danste en uiteindelijk al dansend zich om mij heen schaarde en zich een plekje vond in mijn woon- en studeervertrek alsof het een groep bacchanten was - 'en hoe een eerlijk en oprecht net man zich dan voelt'    ===

coinage of Buur - hot stuff

spreuk: van Sint Franciscus heugt het mij dat hij mij heeft voorbereid op een bestaan waarin niet wordt gevraagd naar wat je bezit of hoe je sociaal profiel eruit ziet - dat is een wat mijn voorstel betreft hervormde zingeving aan de verheven armoede die de heilige wel ten voorbeeld stelt maar mij althans nooit heeft gepredikt - het ware de brave apostel ook geraden mij niet in te wijden in de geheimen van zijn armoede - vooral het milde karakter van mijn persoonlijkheid kon hem regelmatig boeien, zo heb ik opgemerkt ||

het aardrijk is nog lang niet geheel en al
als ontdekt te achten
- gouache in sepia -

 ؏  ؞ تغ ىچ ڛ ف  ٥ڧ أ بث ٦  ي  ٩  ٩ډ  ڦ ښ

waarom dit belogue - brahmaanse manus

het is alsof de mensen nog steeds denken zoals hieronder in de kapsie uitgeschreven:

deze verbraamde brahman ging met zijn zelfbeleefde brahmamanie met spoed nog net op tijd voordat de dienst goed en wel begonnen was langs de zonnestralen van de avond terug naar de brahma maan - manus is weer goed op dreef geweest vormt de kern van het gevoelen dat hij voor ons achterlaat nadat alles waarvan hij zich hjad voorgenomen dat gebeuren moest om wat zoal de hoofdzaak als de bijzaken van zijn gewone arbeid vormt bij het uitvoeren van zijn zijnerzijds bedoelde aardigheid in het verlossingswerk waarmee hij toch al in de regionen van het menselijk patroon van afwisselend kennis opdoen en daar geloof aan hechten en dan van daaruit gaande weer meer over jezelf en de wereld waarin wij met zijn  allen ten leven zijn gewekt meer dan overbekend geworden was - indien het gaat over de waarde welke wij mogen hechten aan het optreden en het plan van de weergekeerde Christus onder ons en de plaats die hij na zijn heengaan van ons in ons denken inneemt moeten wij ervan uitgaan dat indien het om het optreden van de historische Zoon van de Vader gaat er sprake is zoals dat ook al bekend geworden was onder hen die mij hebben bijgestaan in het volvoeren van mijn odracht getuigenis af te leggen van de waarheid die Hij ons heeft gebracht - voorlopig ben ik althans nog niet klaar met deze arbeid als de bijdrage van mijn kant aan de welvaart en het welzijn voor een wereld die zichzelf langzaam doende is om terug te vinden als een gewonnen kenmerk van de nog prille volkomen geordende samenleving van evenwichtig verdeelde aandacht voor elkaar en de tijdige inkeer tot het voor onszelf gereserveerde deel van leven en de tijd om in overweging te nemen de waarheid dat het fijn aanvoelt om te merken dat je ook in staat bent tot het ervaren dat je een persoonlijk gedachtenleven hebt een vermogen en een ervaring waaraan het tot nu toe voor allen en voor ieder op zich had ontbroken in de volheid van bestaan - wie wij moeten danken heeft Hij er niet bij gezegd en al evenmin of het niet eerder Zijn bedoeling is geweest van den beginne af aan ons te laten geloven in ons zelf en ons eigen kunnen en hetgeen Hij nu nog van mij vraagt om toe te voegen is dat van elk van ons en van ons allen tezamen wordt gevraagd het bezitten van deze eigen kracht om tot leven te komen en dat leven ook te behouden nu maar te aanvaarden en er voor het overige dan maar in te berusten hebben dat Hij geen aanleiding heeft gevonden om nadat wij tot onszelf gekomen waren bij het resultaat van alle inspanningen te blijven stilstaan en met ons te wachten op de dingen die dan komen gaan - het ontbreekt mij aan gezelschap om de pijlen van Apollo op af te vuren maar ik hoop dat het de lezer is beschoren nog eens gevoel te willen opbrengen voor die innerlijke vreugde die alleen het goede gevoel voor humor ons kan bieden en dat ons nooit verlaten heeft hetgeen ook de zuivere waarheid is doorheen het zo onverzettelijk tragische verrloop van datr wat genoemd wordt het leven van een mens waarvan wij nog immer nbiet zo goed begrijpen  wie hij is of ewat hij met ons voor heeft - wacht het danb maar af, kinderkens, en bezint U eens zo U dat kunt en wilt op het bestaan van die algemeen gevoelde wens met ons een gesprek aan te gaan dat er wél toe doet als ware ik de teruggekeerde persoon van een Elvis of een Joan - 5**/+/2**

het gaat ook dikwijls niet erg om de rijkdom: Tobit

Rembrandt van Rijn - Tobit en Anna - detail - 1626 -
- te zien zijn een deel van het overkleed vanaf de knieën van Tobit - een deel van de rok van Anna -
- het spinrokken op een rieten stoel -

het boek Tobit is een der boeken van het z.g. Oude Testament dat als apocrief wordt aangemerkt ||++**++|| d.w.z. het boek wordt wel erkend als een profetisch-historisch geschrift uit de tijd van de ballingschap maar behoort niet tot het gedeelte van de Christelijke Bijbel dat bij de Joden de Thora genoemd wordt en in sommige bijbelvertalingen gerekend wordt als de Pentateuch d.w.z. 'de vijf boeken' wat in religieus-historisch opzicht beschouwd niet altijd juist wordt beoordeeld omdat deze eerste vijf boeken geacht worden de boeken te zijn die handelen over de ontstaansgeschiedenis van de wereld en daarin het volk Israël tot aan het einde van de tijd van Mozes een persoon die in sommige christelijke bijbelinterpretaties wat het zijn aanzien, rol en betekenis in de sfeer van het Midden Oosten en haar altijd zo bijzondere oplossingen afkomstig van de basis voor de politieke idee van eenheid in verscheidenheid namelijk de diverse relieuze vormen en opvattingen in hoge mate wordt onderschat in kracht die altijd en overal zich zal laten gelden en die blijvend is en dat niet alleen te beschouwen vanuit de gezichtshoek van een man die onder de tegenwoordige bevolking van het land Israël bekend raakte als haar eerste koning na de ballingschap - de eerste legendarische poging om de veelheid van verhalen en tot spreuken gevormde wijsheid die leefden bij de mensen van Israël dateren juist uit de tijd van de eerste ballingschap toen in het Babylonische Rijk niet zoveel wijsheid was te vinden dat de Grote Koning redelijkerwijs goed en doeltreffend kon worden ingelicht omtrent de juiste keuzes die hij maken moest om de toekomst van zijn rijk te bestendigen en omdat deze wereldse heerser aan wie goddelijke eigenschappen waren toegekend bekend was met de uitzonderlijke wijsheid die leefde onder de Hebreeuwen in hun diverse steden van bestemming waarin hij hen had laten wonen gaf hij op het verzoek van de voornaamsten onder hen in boeken die geschiedenissen op te tekenen waarvan zij van mening waren dat deze de achtergrond vormden van hun cultuur en hun volksgemeenschap derhalve de beschrijving van hun eredienst die hen toegestaan was uit te oefenen en zij ook geschriften daarvan meegenomen hadden uit het land waarvan zij afkomstig waren dat genoemd werd in die tijden 'het land waar Israël woont' - een land dat bij de Babyloniërs bekend was als het land van Jacob, de neef van de grote profeet Laban, en tegelijk het land van zijn zonen die de broers waren van de grote Jousouf die nog zoveel had betekend voor het onstaan van de statenbond waarvan nu Babylon de hoofdstad vormde - en ook waren zij natuurlijk goed bekend met hun koning Abram die uit het Ur der Chaldeëen was weggetrokken tezamen met zijn vrouw Zaraih naar dat land waar zij kennelijk bevrijd waren van de druk van het bewind dat de landen van de grote koningen uit de voorgeschiedenis van zijn rijk kenmerkte  - zoals de schoonheid van Zaraih nog altijd legendarisch is evenals de wijsheid van Abr'am voor de Babyloniërs van een onbegrijpelijke grootheid is zo zouden deze Hebreeuwen altijd de aandacht blijven trekken van de volkeren der aarde en voor eeuwig aanspraak kunnen maken op de macht van de Grote Koning om hen te verdedigen tegen mogelijke vijanden en te beschermen voor aanvallen op hun rechtmatige bezittingen van buitenaf  -0-  omdat de bronnen van de wijsheid der Hebreeuwen in het Babylonische Rijk tot die tijd wel bekend waren gebleven maar in hun glorieuze zeggingskracht niet meer behoorden tot de actualiteit van de wereld van de Grote Koning gaf deze hen daarop de opdracht hun geschiedenis op te tekenen zodat hij zou weten met wat voor volk hij nu te maken had en welke goden zij vereerden waarvan hij natuurlijk had begrepen dat die God der hebreeuwen een grotere macht had en een groter woord van gezag kon laten horen dan het gezag en de macht van de wijzen en rijksgroten van zijn rijk die hun woord niet lieten horen ten antwoord voordat hij hen uitdrukkelijk om zo'n antwoord had gevraagd - deze overwegingen en beslissingen hadden wat de vooraanstaanden in Israel's ballingschap aanging er natuurlijk mee te maken dat de koning hun hulp nodig had omdat hij een politiek vraagstuk moest verklaren dat was ontstaan in dat deel van zijn grote rijk dat in feite al niet meer tot de invloedsfeer behoorde van die wereld waarover de Babyloniërs heersten en waarvan de heersers er een andere opvatting op na hielden over wie de wereld toebehoorde die tevens de hunne was van die zijde bezien die gold voor het andere grote wereldrijk namelijk dat van het land dat genoemd werd door de Grieken het land Egypte maar dat zichzelf slechts kende als 'het land van de twee koninkrijken' en binnen die context van haar invloedsfeer was Israël natuurlijk een bestaande macht gebleken zowel voor het ene rijk als voor de twee koninkrijken hetgeen een situatie had opgeleverd die de Grote Koning wel wat leek om zonder gevaar voor zijn troon of kroon de duidelijkheid van de uitleggingen in de tempels en onder zijn ambtenaren waarop het samengaan der machten in zijn rijk was gebaseerd te doen toenemen en de betrekkingen tussen de steden op een betere leest  te organiseren reden waarom hij dit volk van aanzien en gewicht dat in staat was zijn aanzien en macht te doen toenemen daar waar hij het gevoel had dat hij faalde als volk naar zijn rijk had laten komen om het deel te laten juitmaken van de volksgemeenschap waaruit dat onmetelijke rijk was opgebouwd - de Joodse geschriften geven de inruk dat de Grote Koning de stammen die tezamen Israel vertegenwoordigden om geen reden had weggevoerd uit hun land dat in zijn opvattingen een deel vormde van dat land aan de Nijl dat hij minder goed kende en waarmee hij er kennelijk niet in slaagde een politiek verdrag aan te gaan en dat land was dus Egypte waarin de reden voor al die dingen die inmiddels zijn gebeurd en nog staan te gebeuren gelegen is al sinds de tijd dat er tussen de Eufraat en de Tigris nog geen duidelijke staatsbestand te ontdekken viel als grote mogendheid    ||**+**||

mythologische voorstelling van Tobias en de
engel Rafael" - het zal een harde klap
worden genoemd in Israel maar welke muren
heb ik zoëven dan zien instorten? "Dat gaat zo
niet langer, daar moet iets anders voor in de
plaats komen - reken maar!"

- al met al vormt niet zozeer de miskende canonieke status die wordt toegekend aan het boekTobit waarschijnlijk om geen andere reden dan dat dit boek een mooi sprookje vormt dat vanwege zijn goede afloop en vreedzame verhaal temidden van de veelheid van tragische geschriften uit de Joodse literatuur meteen opvalt en altijd weer opnieuw bezien wordt als de vreemde eend in de bijt van het historisch-religieuze denken het probleem voor de schrijver van deze belogue waarvan hij meent niet te kunnen worden bevrijd zoals het hem verschijnt in zijn altijd durende wisseling van de eenheden van tijd, plaats en handeling, maar het feit dat er om de pure reden van die innerlijke schoonheid die in dit in wezen verbindende politieke geschrift uit de ballingschap te vinden is omdat waar ik persoonlijk zo van houdt met dit per slot toch nogal belangwekkende verhaal ook meteen maar het verhaal dat gaat over mijn persoonlijke bestemming en vooruitzichten voor wat het betreft een nieuwe manier van denken over hetgeen nu werkelijk van belang is voor een evenwichtige herstructurering van de macht in ons land en de landen van het heden, beschouwd vanuit het juiste en rechtvaardige oordeel over het verleden en vooruitziende naar een beter ontwerp van de toekomst als hetgeen nog tot gisteren algemeen beschouwd werd als onafwendbaar in een dreiging die steeds naderbij kwam waartegen niemand zich zou kunnen verdedigen en waarin wij allen ten onder zouden gaan

- nu vraag ik in deze regelen van uitleg om de kunst van het diplomatiek gestuurde omgaan met het politieke krachtenspel zoals zich dat tegenwoordig laat aanzien en beluisteren met alle oprechtheid waarover ik te trots voor woorden ben dat ik dat met een zuiver geweten zal kunnen bekennen dat die oprechtheid het aspect is waarmee onze wereld werd gered en die ik ongeschonden door de strijd voor nu en voor de komen de jaren dat ik jullie in  alle vrijheid te woord mag staan gered op mijn  beurt heb van de tentakels waarmee het zeemonster de deugdzaamheid uit mijn hart trachtte te wringen en deze oprechtheid bewaard heb om jullie als pars pro toto voor mijn  wijs beleid dat ik tot heden toe in één lijn heb aangehouden mij met alle kracht die in mij was te vinden en die natuurlijk mook wel eens ontladingen heeft gezocht - met deze deugdzaamheid in alles als een voorbeeld jullie voor te houden van hoe het ook kan om jullie land te regeren waarvan ik van harte hoop dat jullie mij daartoe weet te roepen wat ik nu in mijn volkomenheid van antwoord reeds voorzien heb dat ons te gebeuren staat en recht zoals ik word geroepen tot zijn aanschijn te naderen en mij te zetten aan de linkerzijde van zijn troon waar aan de kinderen de vrijheid van het spel gelaten wordt terwijl ter rechterzijde de zaken worden afgehandeld die de kinderen niet zeer kunnen bekoren ||*||

het wandtapijt van Bayeux - detail - ca.1150 - France

Hoort Israël, Uw God is er met een bij de hande nogal snel bij deze de feiten die voor hem van waarde en betekenis zijn onder ogen te doen zien die hij zo gaarne uit de weg zou gaan in een wereld die hij tot de aarzeling heeft gedwongen waarin ge thans ten antwoord wordt gevraagd om te kiezen voor of tegen hem die ons de waarheid gaf als dat deel van de buit die te verdelen is dat hem in het bijzonder toekomt en wat is in het licht van die waarheid de waarachtigheid van Uw antwoord in feite voor mij waard?

'Hoort dan allen naar ons woord' - "het ligt er wel eens aan in welk spoor je werd geroepen en waaraan je zo langzamerhand gewend bent geraakt om je gezag en mijn bedoelingen mee kenbaar te maken aan welke zijde van mijn troon de mens wordt gesteld die is geroepen tot het delen in het koningschap dat ik van den beginne af aan met hem heb bedoeld en voorgehad"

Zou ik mij nu zo ingespannen hebben om jullie allen een behoiuden huis en thuiskomst te garanderen indien die zaak van de terugkeer erom gaat dat wij met zijn allen ten onder zullen gaan recht waar wij staan te aarzelen of er nog iets nieuwers te beleven valt dan louter ijdelheid?

open garage in Portugal